15 Haziran 2011 Çarşamba

 Aslında mutluyum. Mutsuz olmam için bir sebep yok çok şükür.
Ama içimde bir yerlerde bir kırgınlık, bir hüzün.
 İnsanın kendine yabancı olma hali.
Şuan ki durum bu bendeki.
 Çözemiyorum o düğümü.
Güzel bir kahkaha ortasında dolan gözlerime engel olamıyorum.
Sevdiklerim, dostlarım, işim her  şey yolunda.
Ama eksik bir şey var.
Adlandıramadığım, anlamlandıramadığım.
Geçer diye umuyorum, geçmeli.
Geçmeli ki aşmalıyım o sıkıntı eşiğini